De valkuil van 'Ik verdien het' (en hoe je eruit blijft)
Van maandag tot donderdag leef je bijna voorbeeldig. Tussen vergaderingen, lunchpakketten maken en het gezin managen, eet je je salade, ... je volgt 'het plan'.
En dan komt vrijdagavond.
De kinderen zijn in bed, je partner zit in de zetel, en jij? Jij hebt eindelijk een moment voor jezelf. Met een glas wijn. En chips. En misschien nog wat chocolade en koekjes. Omdat je het verdiend hebt na zo'n week. Steek je hand op als je dit herkent 🖐.
En toch vraag je je af waarom je resultaten zo lang op zich laten wachten. Ik deel graag een verhaal met een krachtige metafoor die je helpt deze cyclus te doorbreken.
De 'I deserve it'-gedachte
De gedachte 'ik heb het verdiend' voelt onschuldig — logisch zelfs. Je werkt hard. Je zorgt voor iedereen. Je houdt doordeweeks alles onder controle.
Maar het is een signaal dat je in een beloningspatroon zit: tijdens de week hard werken en streng voor jezelf zijn, het weekend gebruiken als compensatie, eten wordt je primaire beloning — en de volgende week begint het opnieuw.
En eerlijk? Dat houdt niemand vol.
Het huis dat je elke vrijdag in brand steekt
Stel je een timmerman voor. Van maandag tot vrijdag bouwt hij geduldig aan een huis. Fundering, muren, dak — elke dag een stukje verder. En dan... Vrijdag om 17u steekt hij het huis in brand omdat hij 'het verdiend heeft' na zo'n lange week 🔥🏠
Absurd, toch?
Dat is precies wat er gebeurt wanneer je doordeweeks streng eet en jezelf in het weekend 'beloont' voor al die discipline.
Je maakt vooruitgang — en saboteert die meteen weer. Misschien brandt het huis niet volledig af. Maar genoeg om maandag te starten met opruimen in plaats van bouwen - een enorme tegenslag. En dát is de cyclus waar veel vrouwen in vastzitten.
Waarom dit patroon vaak vastzit
Voor veel vrouwen in de midlife is dit patroon bijzonder hardnekkig omdat:
- Je dag bestaat uit voor anderen zorgen — en eten voelt als het enige moment dat je voor jezelf doet
- Hormonale schommelingen maken dat honger en cravings intenser aanvoelen, vooral 's avonds
- Slaaptekort (of gewoon mentale vermoeidheid) maakt dat je sneller grijpt naar wat troost geeft
- Het weekend is je enige moment om 'uit te ademen' — en eten is de snelste manier om dat te voelen
Dit patroon is niet zwak — het is logisch. En juist daarom werkt 'strenger zijn' niet.
Hoe je deze cyclus doorbreekt
Het antwoord is nooit 'wees strenger'.
Het antwoord begint met het bewust zijn van de 'Ik verdien het'-gedachte en met nieuwsgierig zijn.
Begrijp wat er écht gebeurt:
- Je lichaam: Te restrictief eten = biologische honger. Je bloedsuiker schommelt, stress-hormonen stijgen, en je brein krijgt het signaal: 'We hebben brandstof nodig, NU.' Dat is overleven.
- Je brein: 'Ik heb zo hard gewerkt. Ik verdien dit.' En ja, je verdient inderdaad iets. Maar de vraag is: verdien je een goede nachtrust om morgen fris op te staan? Of vermoeidheid van te veel te eten?
Vraag jezelf vrijdagavond: 'Wat verdien ik?' Die ene vraag kan genoeg zijn om te pauzeren en een andere keuze te maken.
Je hebt één huis
Je kunt geen vooruitgang verwachten als je elk weekend het huis in brand steekt. Je doet letterlijk al je inspanningen teniet.
Bouw — elke dag een klein stukje — aan je droomhuis in plaats van elke vrijdag de lucifers boven te halen. Je verdient het om uit die beloningslus te stappen.
Herken je dit patroon? Je bent niet de enige. En het goede nieuws: het is doorbreekbaar — zodra je begrijpt dat je niet strenger hoeft te zijn, maar slimmer.
Misschien is dit een logische volgende stap:
Klaar om hier iets mee te doen?
Powered by
