Je bent sterk, toegewijd, en gewend om 'nog even door te bijten'. Maar wat als dat 'even' intussen maanden duurt?
Burn-out sluipt niet binnen met sirenes. Het komt zachtjes binnen, vermomd als 'druk maar oké'. Tot het plots niet meer oké is.
Tussen werkmails, tienertaxi-diensten en het gevoel dat je to-dolijst nooit ophoudt, vergeet je soms dat je zelf ook onderhoud nodig hebt.
Herken je dit?
Burn-out is niet enkel een mentale kwestie. Het is je lichaam dat zegt: 'Ik heb genoeg gegeven. Nu is het jouw beurt om te luisteren.'
Laten we eens kijken naar de signalen én wat je eraan kan doen.
Niet gewoon 'een beetje moe', maar altijd moe. Zelfs na een rustig weekend zonder sportwedstrijden of familiebezoek. Je sleept je naar je laptop met je derde koffie. Je voelt het in je lijf: spierpijn zonder reden, hoofdpijn, of dat vage 'ik ben gewoon op'-gevoel.
Wat helpt: Ga terug naar de basis – slaap, voeding, water. Klinkt banaal, maar dat is precies wat vaak sneuvelt als we overbelast zijn. Eet regelmatig èn vooral voedzaam, drink voldoende water, en laat Netflix even op je wachten. Geef hier je prioriteit aan.
Wat ooit voldoening gaf – werk, sport, zelfs sociaal contact – voelt plots vlak. Je doet het allemaal nog, maar zonder vonk.
Wat helpt: Gun jezelf een pauze, ook al lijkt dat onmogelijk. Een dag zonder lijstjes, zonder 'ik moet'. Rust is geen zwakte. Denk aan die slingshot: je moet eerst even achteruit om weer vooruit te kunnen knallen.
Vrouwen 40+ zijn kampioenen in zorgen, regelen, pleasen, ... voor iedereen, behalve jezelf. Je zegt ja op werkprojecten, ja tegen dat schoolfeest, ja tegen dat familiebezoek.
Maar eerlijk: je kan niet blijven schenken uit een lege kop.
Wat helpt: Maak van 'nee' een vorm van zelfzorg. Als het geen 'hell yes' is, is het een 'nee'. En dat mag beleefd, zonder schuldgevoel.
Je hebt het druk, en 'even me-time' betekent vaak scrollen op Instagram met één oog op de wasmachine. Je rust niet uit, je herstelt niet.
Wat helpt: Plan ontspanning net zo bewust als een meeting. Of dat nu een wandeling, een bad, of stilte met een kop thee is. En nee: doomscrollen telt niet. Rustmomenten zijn geen luxe, ze zijn onderhoud.
'Laat maar, ik doe het wel zelf.' – van de boodschappen tot het huishouden, en intussen vergeet je te tanken. Herkenbaar? De controle loslaten is eng, maar nodig.
Wat helpt: Vraag hulp. Of dat nu van je partner, collega of vriendin is. Je hoeft niet alles te dragen om sterk te zijn.
Sommige mensen laden je op, anderen trekken je leeg. Die collega die altijd zeurt. Die vriendin die alleen over zichzelf praat. Dat familielid dat constant verwachtingen heeft.
En soms is het niet de mens, maar de chaos om je heen: te veel spullen, verplichtingen, verwachtingen. Je bureau ligt vol post-its, wasmanden wachten, je hoofd lijkt net zo vol.
Wat helpt: Ruim op – in je agenda, in je huis, in je contacten, in je social media. Maak plaats voor wat licht en lucht geeft.
Burn-out is geen teken van zwakte. Het is een teken dat je té lang sterk bent geweest.
Je hoeft niet te wachten tot je lichaam zelf de noodrem trekt.
Goed voor jezelf zorgen is niet egoïstisch. Het is de basis voor alles wat je verder nog wil geven en voor wie je wil zijn - voor jezelf en anderen.
Klaar om hier iets mee te doen?
